Conjugação

dazugeben

to add

Verbo forte, separável, auxiliar haben.

  • Separável: dazu

    Numa oração principal, dazu vai para o fim: er gibt … dazu. Fica junto numa subordinada (…, dass er dazugibt), no particípio dazugegeben e com zu: dazuzugeben.

sie / Sie: “eles, elas” e Sie, o tratamento formal, têm a mesma forma: sie fahren, Sie fahren.

Iniciante absoluto

O suficiente para falar do presente, dos seus planos e do que você fez.

  1. Präsens

    O que acontece agora, hábitos e planos: morgen fahre ich.

    1. ich gebe dazu
    2. du gibst dazu
    3. er / sie / es gibt dazu
    4. wir geben dazu
    5. ihr gebt dazu
    6. sie / Sie geben dazu
  2. Perfekt

    O passado do dia a dia na fala: haben ou sein mais o particípio.

    1. ich habe dazugegeben
    2. du hast dazugegeben
    3. er / sie / es hat dazugegeben
    4. wir haben dazugegeben
    5. ihr habt dazugegeben
    6. sie / Sie haben dazugegeben
  3. Imperativ

    Ordens, pedidos e conselhos. Du e ihr não são ditos; wir e Sie vêm depois do verbo.

    1. (du) gib dazu
    2. geben wir dazu
    3. (ihr) gebt dazu
    4. geben Sie dazu